Kot perski (Persian)

Autor: Karolina Talar Dodano: 2014-10-29 04:59:45 Zdjęcia zamieszczone w artykule należą do: en.wikipedia.org. Osoba ta wyraziła zgodę na ich publikację w tym artykule. Używanie ich bez uzyskania wcześniejszej zgody jest zabronione! Zobacz treść artykułu

Historia

  • Pierwsze wieści o tych kotach dotarły do Europy około roku 1521. Pod koniec XVI wieku podróżnik Nicolas Fabri de Pieresc przywiózł z Turcji pierwsze okazy kotów angorskich. Stały się bardzo popularne wśród elit. Koty zaczęto rozmnażać, starano się uzyskać jak najdłuższą i najdelikatniejsza okrywę włosową, oraz przeróżne odmiany barwne. W różnych regionach europy nazywane były inaczej - w zależności od miejsca, z którego zostały przywiezione (kotami chińskimi, azjatyckimi, indyjskimi). Ich współczesna nazwa "koty perskie" nie określa rzeczywistego pochodzenia tych kotów, a jest tylko nazwą zwyczajową.
  • Pierwsi przedstawiciele rasy byli szczupłej, smukłej budowy, mieli wydłużone pyszczki i skromniejsza okrywę włosową. Lata hodowli selekcyjnej zmieniły dawne koty angorskie w dzisiejsze krępe, puszyste persy o płaskich pyszczkach. Najważniejsze zmiany dokonały się w ostatnich latach XIX wieku za sprawą królowej Wiktorii, która w 1871 roku nabyła parę niebieskich persów i rozpoczęła hodowlę w Anglii. 
  • Obecnie persy to doskonała rasa "kanapowa".

 Wygląd

  • długowłosy
  • krępej budowy ciała
  • duży lub średniego wzrostu (waga od 3,5 do 6 kg, zależnie od odmiany i płci)
  • głowa- duża, okrągła, szeroka i masywna, o pełnych policzkach i podbródku oraz wypukłym czole
  • szyja- krótka i gruba
  • oczy-duże, okrągłe, szeroko rozstawione, dość wypukłe
  • kolor tęczówki- uzależniony od umaszczenia - od barwy pomarańczowej do miedzianej, orzechowej, ciemnozielonej, szmaragdowej, niebieskiej lub niebieskozielonej. U odmiany białej częsta róznookość (jedno oko pomarańczowe, drugie niebieskie)
  • uszy- małe, nisko osadzone, skierowane do przodu, z obfitymi pędzelkami włosów wewnątrz
  • nos- mały, krótki, szeroki, tępo zakończony, z profilu powinien tworzyć linię pionową prowadzoną od czoła po brodę. Pożądany jest nos silnie zredukowany (wersja amerykańska), z bardzo wyraźnym stopem, znajdujący się niemal między oczami
  • tułów- mocny, krępy, proporcjonalny, dobrze umięśniony i o mocnym kośćcu
  • grzbiet- prosty
  • pierś- szeroka
  • kończyny- krótkie, grube, mocne
  • łapy- duże, o dużych poduszkach z kępkami włosów między palcami
  • ogon- krótki, bardzo puszysty, skierowany prosto ku ziemi

Szata i umaszczenie

  • podszerstek miękki i gęsty
  • okrywa włosowa długa, pełna, jedwabista, gęsta
  • włosy są napuszone i odstają od ciała
  • wokół szyi kryza
  • na tylnych nogach portki
  • zróżnicowany pod względem długości- krótszy na barkach, głowie i karku, najdłuższe na grzbiecie i brzuchu
  • zimą futro okazalsze niż latem
  • podczas ruchu sierść powinna falować.

Istnieje 149 odmian barwnych rasy:

  • 7 jednokolorowych
  • 10 pododmian barwnych kotów dymnych
  • odmiany szylkretowe (17 pododmian)
  • kameo
  • colourpointy (20 odmian)
  • pręgowane
  • dwukolorowe.

Charakter

  • spokojne
  • zrównoważone
  • łagodne koty
  • lubią ludzi
  • bardzo przywiązują się do całej rodziny
  • pieszczochy
  • nie lubią samotności
  • lubią zabawę
  • zupełnie pozbawione agresji- nie drapią i nie gryzą
  • gości akceptują szybko i bez problemów
  • łatwo przystosowują się do nowych warunków
  • nie mają tendencji niszczycielskich
  • nie są złośliwe
  • łatwo  wybaczają
  • lubią znajdować się w centrum uwagi
  • bywają uparte
  • typowe kanapowce

Pielęgnacja

  • muszą być codziennie szczotkowane (przez około 20 minut)
  • mają tendencje do kołtunienia sierści- nie da się ich rozczesach i koniecznie należy je wycinać bądź golić
  • wskazane jest kąpanie persów w specjalnych szamponach przywracających sierści połysk i jedwabistość
  • konieczna jest urozmaicona dieta- nie tylko dla urody ale i dla kondycji kota
  • wymagają przemywania oczu

Zdrowie

  • miewają kłopoty z oczami - z powodu wielkości i wypukłości rogówki narażone są na urazy mechaniczne oraz infekcje
  • najczęściej występuje wzmożone łzawienie co związane jest z budową anatomiczną pyszczka , która sprzyja zatykaniu się kanalików łzowych.
  • zdarza się głuchota, której wyleczenie jest w zasadzie niemożliwe
  • inną często występującą chorobą wśród persów jest postępujący zanik siatkówki, który może prowadzić do całkowitej ślepoty
  • często cierpią na torbielowatość nerek.

 

Najnowsze aktualności

ABC przetrwania z kotem - "Jak wytresować kota?" część 3

Autor: Alicya Oss

Zanim przystąpiłam do lektury Jak wytresować kota 3 miałam co do niej małe obawy. Koniec końców to już trzecia część opisów zmag…

Czytaj dalej

Probiotyki

Autor: Malwina Kacprzak

Probiotyki często są chwalone przez opiekunów kotów jako dobre źródło profilaktyki zdrowotnej. Jeśli są prawidłowo dobrane, potrafią służyć poprawie czynności układu od…

Czytaj dalej

Burzliwa historia kotów

Autor: Alicya Oss

Koty to stworzenia pełne magicznych właściwości. Nie ma się więc co się dziwić, że niedawno na półkach księgarń pojawiła się pięknie ilustrowana, dedykow…

Czytaj dalej

Kociolektury na wakacje

Autor: Agata Gerwat

Pierwszy raz w życiu pokuszę się o krótkie recenzje książek o kociej tematyce, które moim skromnym zdaniem mogą okazać się pomocne w zrozumieniu natury i zachowania kota. Pier…

Czytaj dalej