FIV - koci AIDS

Autor: Karolina Talar Dodano: 2014-11-19 20:54:12 Zdjęcia zamieszczone w artykule należą do: http://www.pexels.com/. Osoba ta wyraziła zgodę na ich publikację w tym artykule. Używanie ich bez uzyskania wcześniejszej zgody jest zabronione! Zobacz treść artykułu

FIV (zespół niedoboru immunologicznego kotów) to jedna z najniebezpiecznych kocich chorób . Wywołuje ją retrowirus kociego niedoboru immunologicznego (FIV). U kotów wywołuje chorobę odpowiadającą AIDS u ludzi. Nie zabija. Sprawia jednak, że organizm staje się całkowicie bezbronny i nieodporny na wszelkiego rodzaju infekcje, zakażenia, bakterie itp. Wirus atakuje jedynie kotowate, nie jest niebezpieczny ani dla innych zwierząt ani dla ludzi. 

Wirus FIV Jest bardzo wrażliwy na działanie promieni słonecznych, niskiej i wysokiej temperatury, detergentów i zwykłych środków dezynfekujących. Poza organizmem kota nie jest w stanie przeżyć kilku minut, dlatego też niemożliwe jest zakażenie się nim poprzez kontakt z rzeczami, które wcześniej miały styczność z zarażonym kotem (buty, koce, ubrania, ręce itp.). Do zakażenia może dojść jedynie przez bespośredni kontakt , nie ma możliwości zarażenia się poprzez kontakt pośredni. Przy czym najbardziej niebezpiecznym źródłem zakażenia jest kocia ślina – wirus znajduje się w niej w 99%. (to dlatego częściej chorują kocury walczące o terytorium czy pożywienie- podczas walk dochodzi do pogryzień).
Do zakażenia może dojść także podczas kopulacji zakażonego osobnika ze zdrowym lub drogą śródmaciczną czy przy porodzie (podczas odgryzania pępowiny). Wtedy wirus zostaje przenoszony z pokolenia na pokolenie.
Początkowo FIV atakuje białe krwinki, upośledza ich funkcje i znacznie obniża odporność organizmu. W ciągu 3-7 tygodniu powiększają się węzły chłonne. Faza bezobjawowa może trwać nawet do 7 miesięcy, ponieważ jest zależna od warunków środowiska życia kota, sposobu odżywiania i ogólnego stanu zdrowia przed zakażeniem.
Wyróżnia się trzy fazy choroby FAIDS:
–    faza ostra – trwa około 4-6 tygodni, u kota powiększają się węzły chłonne, występuje gorączka oraz złe samopoczucie. Pojawiają się wtórne infekcje bakteryjne, głównie układu pokarmowego oraz skóry. Spada ilość białych krwinek.
–    faza ukryta (latentna) – może trwać nawet kilkanaście lat, nie występują w niej żadne objawy kliniczne. Ilość białych krwinek powraca do normy (dlatego wykrycie tej fazy podczas badań jest niemożliwe). W tej fazie wirus jest aktywny i niszczy organizm.
–    faza przewlekła (końcowa) – pojawia się u kotów w wieku 5-10 lat. W jamie ustnej dochodzi do przewlekłych zapaleń. Kot cierpi na ciągłe i wyniszczające biegunki. Częste są przewlekłe zapalenia dróg oddechowych i moczowych. Utrata wagi mimo dobrego odżywiania. Gorączki, dreszcze, światłowstręt, ropne zapalenia spojówek oraz uszu to najczęstsze objawy zaawansowanego FAIDS. Chorym kotom nieobce są także różne objawy neurologiczne (np. padaczka, mimowolne drżenia mięśni, zmiany w zachowaniu). Wrażliwość na zakażenia jest bardzo wysoka. 
FIV to choroba o przebiegu prawie niezauważalnym, pierwsze dwie fazy przebiegają bez pojawienia się większych objawów klinicznych. Badania krwi mogą nie wskazywać na obecność wirusa w organizmie, dlatego zalecane jest wykonywanie testów ELISA, które pozwolą zaobserwować, czy organizm kota produkuje specjalne przeciwciała do walki z wirusem.
Testy takie należy przeprowadzić w następujących przypadkach:
–    adopcja dzikiego kota bez względu na jego wiek, przed przyniesieniem go do domu
–    jeśli istnieje ryzyko walki z innymi kotami (ucieczka z domu, wakacje na wsi, kot wychodzący)
–    pojawienie się objawów FIV

Test powtarzamy zawsze po około 6-8 tygodniach ponieważ wyniki pierwszego mogą być fałszywie dodatnie lub fałszywie ujemne. 
Kocięta badamy zawsze powyżej 6 miesiąca życia ponieważ młodsze mogą jeszcze posiadać przeciwciała otrzymane od matki.
Koty zaszczepione przeciwko FIV mogą produkować przeciwciała- u takich kotów także może wyjść wynik dodatnio fałszywy.

Jeśli choroba została wykryta w drugiej fazie, leczenie kota nie jest możliwe. Jedynie odpowiednia opieka i odżywianie pomoże mu przejść te ostatnie chwile we względnym komforcie.
Opiekuj kota chorego na FIV powinien dążyć do:

  • zminimalizowania stresu – należy zapewnić zwierzęciu spokojne i ciche miejsce do odpoczynku, unikać stresujących go sytuacji, wszelkie zmiany w otoczeniu wprowadzać stopniowo
  • odpowiedniej diety – należy ją wprowadzać stopniowo, dając kotu czas przyzwyczaić się do zmian, powinna ona być dopasowana do objawów choroby i skonsultowana z lekarzem weterynarii
  • ochrony przed pchłami i innymi pasożytami – przenoszą one wiele chorób, na które kot może zachorować, gdyż jego organizm jest osłabiony i wyniszczony( odrobaczać chorego kota należy co 3 miesiące)
  • regularnych kontroli weterynaryjnych – minimum 2 razy w roku koty powinny być kontrolowane przez lekarza weterynarii, a w czasie wizyt dokładnie badane
  • zapewnienia odpowiedniego programu szczepień – są one wykonywane identycznie jak u zdrowych kotów w takich samych odstępach czasu (dwukrotnie z odstępem 4 tygodni, kolejno za rok, potem co 3 lata)
  • doglądania stanu zdrowia kota w domu –  kontrola uszy, oczy, nos i pyszczki co tydzień

Niestety, nie ma możliwości wyleczenia kota chorego na FAIDS. Terapia polega tylko na podtrzymywaniu dobrego samopoczucia zwierzęcia i złagodzenie występujących objawów chorobowych.
W fazie ukrytej nie ma potrzeby podawania leków. Choroby nie można spowolnić ani zatrzymać. Można jednak podawać kotu leki które zwiększają odporność, i które pomogą mu zachować dobrą kondycję. 
W fazie przewlekłej (końcowej) podaje się leki zapobiegające wtórnym infekcjom, stosuje się antybiotyki lub leki przeciwgrzybiczne. Można podawać także leki wspomagające i łagodzące objawy. Czasami konieczne jest podawanie dożylnej kroplówki lub nawet transfuzja krwi. Wbrew pozorom faza ta może trwać bardzo długo.

Jak ustrzec kota przed zakażeniem?
Najlepszym sposobem jest unikanie sytuacji w których może dojść do zakażenia. W walce z FIV pomaga kastracja zwierząt. Zwierzęta sterylizowane nie czują popędu płciowego, nie wszczynają walk oraz nie mają ciągot do włóczęgostwa. Im mniejszy kontakt naszego mruczka z potencjalnym nosicielem tym lepiej dla niego.
Chore koty powinny być bezwzględnie izolowane od reszty. 
W 2002 roku w USA zarejestrowano pierwszą szczepionkę, zawierająca 2 martwe podtypy wirusa. Jednak nie wiadomo czy kot będzie odporny na wszystkie istniejące 5 podtypów. Kolejnym minusem szczepienia jest wytwarzanie przez kota przeciwciał do zwalczania FIV. Po wykonaniu testu ELISA nie będzie wiadomo, czy kot jest zakażony, tylko zaszczepiony, czy był zaszczepiony i zachorował. Testy będą zawsze wychodziły dodatnio. Innym niebezpieczeństwem po podaniu szczepionki jest powstanie w miejscu szczepienia mięsaka (złośliwego nowotworu), który może mieć szybkie przerzuty. Z tego powodu szczepienia przeciw FIV nie są zalecane przez lekarzy weterynarii.
Jako metodę zapobiegania rozwojowi FAIDS można stosować zydowudynę, która jest lekiem antywirusowym. Musi być podana do 96 godzin po ugryzieniu przez innego kota, gdyż wtedy zahamuje aktywność wirusa i uchroni przed trwałą chorobą, podana później nie będzie skuteczna. Po kilku dniach zywoudyna powoduje silną anemię. Podawać powinien ją jedynie lekarz weterynarii.

Najnowsze aktualności

Mono no aware i kot

Autor: Alicya Oss

Nie wiedziałam, czego mam się po tej książce spodziewać. Określenia takie jak „literacki fenomen” i „powieść-medytacja” obiecywały wiele…

Czytaj dalej

Numer Wrześniowy KOCICH SPRAW w sprzedaży od 1 września 2017

Autor: Stanisław Szewczyk

ZWIERZĘ NIE JEST RZECZĄ OD REDAKCJI Magdalena Bielicka 4 SPIS TREŚCI 6 LISTY …

Czytaj dalej

Co słychać u kotów Kocich Tajemnic? - Czas wakacji

Autor: Stanisław Szewczyk

Czas wakacji szybko minął nawet sierpień nam zaginął. Były burze i upały- …

Czytaj dalej

Podcinanie pazurów u kota

Autor: Ada Jewdokia

Jednym z podstawowych zabiegów kosmetycznych, który jest wskazany w opiece nad kotami, jest  podcinanie pazurów. Kwestia ta sama w sobie jest przez wiele osób uważa…

Czytaj dalej