Kot sfinks (Sphynx)

Autor: Karolina Talar Dodano: 2014-10-31 05:13:56 Zdjęcia zamieszczone w artykule należą do: Aleksandra Szepczyńska. Osoba ta wyraziła zgodę na ich publikację w tym artykule. Używanie ich bez uzyskania wcześniejszej zgody jest zabronione! Zobacz treść artykułu

Historia

Rasa nie jest naturalna i powstała całkowicie przypadkowo.
Chociaż nagie koty opisane były już w historii szczególnie w Meksyku. W starożytnej cywilizacji Azteków w Ameryce Środkowej hodowano bezwłose koty podobno setki lat temu. Ponoć ostatnia para meksykańskich bezwłosych żyła Nowym Meksyku w 1903 r. Bezwłose koty również zostały odnotowane w Ameryce Łacińskiej w 1830 r. Istnieją również doniesienia o tej mutacji we Francji, Austrii , Czechach , Anglii, Australii, USA, Maroka , Rosji i na Hawajach.
Pierwszy kociak dzisiejszej rasy narodził się w miocie zwykłych kotów krótkowłosych w 1966 r. w Toronto i nazwano go Prune (suszona śliwka). Bezwłose kocięta były nazywane Kanadyjskie Nagie Koty lub  Sphynx Cats ( były podobne do starożytnych egipskich rzeźb kotów).  
Ridyadh Bawa wraz z matką, przez długi czas byli hodował koty Syjamskich. Oni też nabyli Prune bezwłosego kociaka i rozpoczęli opracowywanie rasy kotów, które zostały ostatecznie nazwane Sfinks . Bezwłose koty, które zlokalizowano w Ameryce Północnej i Kanadzie w 70 – tych latach posłużyły do stworzenia fundamentu dzisiejszego Sfinksa i można im zawdzięczać trwałą podstawę genetyczną. Pierwsi hodowcy mieli dość mgliste pomysły dotyczące genetyki Sfinksa i mierzyli się z wieloma problemami. Pula genetyczna była bardzo ograniczona a wiele kociąt umierało. Był też problem z samicami cierpiącymi na drgawki  (skłonności do patologicznych skurczów mięśni). Kociaki rodziły się w różnym stopniu owłosione nie zawsze jednakowe. W Holandii rozpoczęto pierwsze programy hodowlane nowej rasy ale nadal wspierano się kotami z Kanady i rasą Devon Rex, która jak zauważono nie wpływała pozytywnie na kocięta, rodziły się często z wadami i problemami zdrowotnymi. Przez wiele lat hodowcy europejscy jak i północnoamerykańscy prowadzili selektywną hodowlę Sfinksów tak, iż po wielu latach powstała rasa, jaką znamy dziś.
Pierwszy Sfinks zarejestrowany przez amerykańskie The Cat Fanciers’ Association (CFA) był w lutym 1998 r. 

Budowa

  • wygląda na bezwłosego, lecz nie do końca 
  • w dotyku jest delikatny jak welur
  • Charakterystyka
  • dopuszczalne jest bardzo krótkie owłosienie na nosie, uszach, ogonie (u samców na jądrach)
  • ciało – średnich rozmiarów, dość wydłużone
  • klatka piersiowa- szeroka i dobrze wykształcona 
  • brzuch- silnie uwydatniony
  • dobrze umięśnione
  • mają mocną budowę kości
  • głowa – smukła, dłuższa niż szersza, średniej wielkości o kształcie spłaszczonego klina z harmonijnymi zaokrągleniami
  • kości policzkowe- mocno zarysowane
  • oczy – duże i szeroko rozwarte, są ustawione lekko skośnie i w dużej odległości od siebie, powinny być zielone lub brązowe jak orzechy laskowe
  • uszy – duże i sterczące, szerokie u nasady i szeroko otwarte, osadzone nie za wysoko i nie za nisko, w miarę możliwości nieowłosione, zwłaszcza wewnątrz małżowiny usznej
  • nos – średniej długości z silnym zagłębieniem u nasady
  • kończyny – długie, mają właściwe proporcje w stosunku do reszty ciała, dobrze umięśnione, tylne nieco dłuższe od przednich
  • łapy – owalne z długimi i wysmukłymi palcami, 
  • opuszki łap-sfinksów są silniej rozwinięte niż u przedstawicieli innych ras
  • ogon – długi 
  • skóra – w dotyku ciepła,elastyczna, w niektórych miejscach, takich jak okolice barków, stawów tylnych kończyn oraz szyi i głowy, wyraźnie pofałdowana
  • brak wąsów (lub wąsy szczątkowe) 
  • grzbiet- prosty
  • biodra- szerokie

Charakter

  • bardzo przyjacielskie
  • przymilne
  • nie przepadają za braniem na ręce
  • w nocy na ogół śpią z właścicielem
  • łagodne
  • spokojne
  • dość ciche mimo swojej gadatliwości
  • dużo mruczą
  • chętnie wylegują się na kolanach właściciela
  • dobrze znoszą podróże
  • lubią towarzystwo
  • nie znoszą samotności

Opieka

  • sebum gromadzące się na ciele sprawia, iż konieczne są częste kąpiele
  • ze względu na brak włosów trzeba ograniczyć ekspozycję na światło słoneczne oraz stosować kremy z filtrem
  • bezwłose ciało szybko marznie- należy zapewniać ciepło (także ubranka)
  • ich uszy produkują więcej woskowiny niż uszy innych kotów- wymagają częstszego czyszczenia
  • mają tendencje do gromadzenia się zanieczyszczeń w fałdach skóry- wymagają gruntownych zabiegów pielęgnacyjnych
  • zużywają wiele energii na utrzymanie odpowiedniej temperatury- dlatego należy podawać im bardzo kaloryczne posiłki

Zdrowie

  • są podatne na alergię skórną
  • zdarza się zapalenie ucha
  • często się przeziębiają
  • mają tendencje do oparzeń słonecznych

Najnowsze aktualności

ABC przetrwania z kotem /Jak wytresować kota 2 - Dawid Ratajczak

Autor: Alicya Oss

Fryderyk Nietzsche uważał, że obok muzyki ucieczką od prozy życia są koty. Guy de Maupassant twierdził, że nie ma nic delikatniejszego niż dotyk ciepłego, faluj…

Czytaj dalej

"Słodkie koty"

Autor: Stanisław Szewczyk

To, że koty są słodkie wie każdy kto zakochał się w tych cudnych stworzeniach i moje koty właśnie takie dla mnie są. Mam dwa koty, a raczej dwie kotki. Charlottę, bardziej zsocjalizowaną, ufną, roz…

Czytaj dalej

Numer CZERWCOWY KOCICH SPRAW w sprzedaży od 1 czerwca 2017

Autor: Stanisław Szewczyk

DO SZCZĘŚCIA BRAKUJE JEDYNIE… KOTA! OD REDAKCJI Magdalena Bielicka 4 SPIS TREŚCI…

Czytaj dalej

"Jak wytresować kota 2" już w księgarniach!

Autor: Stanisław Szewczyk

Zapewne czytaliście już pierwszą część kultowej książki "Jak wytresować kota" o której kiedyś pisaliśmy - KLIK. Nasta…

Czytaj dalej