Kot perski (Persian)

Autor: Karolina Talar Dodano: 2014-10-29 04:59:45 Zdjęcia zamieszczone w artykule należą do: en.wikipedia.org. Osoba ta wyraziła zgodę na ich publikację w tym artykule. Używanie ich bez uzyskania wcześniejszej zgody jest zabronione! Zobacz treść artykułu

Historia

  • Pierwsze wieści o tych kotach dotarły do Europy około roku 1521. Pod koniec XVI wieku podróżnik Nicolas Fabri de Pieresc przywiózł z Turcji pierwsze okazy kotów angorskich. Stały się bardzo popularne wśród elit. Koty zaczęto rozmnażać, starano się uzyskać jak najdłuższą i najdelikatniejsza okrywę włosową, oraz przeróżne odmiany barwne. W różnych regionach europy nazywane były inaczej - w zależności od miejsca, z którego zostały przywiezione (kotami chińskimi, azjatyckimi, indyjskimi). Ich współczesna nazwa "koty perskie" nie określa rzeczywistego pochodzenia tych kotów, a jest tylko nazwą zwyczajową.
  • Pierwsi przedstawiciele rasy byli szczupłej, smukłej budowy, mieli wydłużone pyszczki i skromniejsza okrywę włosową. Lata hodowli selekcyjnej zmieniły dawne koty angorskie w dzisiejsze krępe, puszyste persy o płaskich pyszczkach. Najważniejsze zmiany dokonały się w ostatnich latach XIX wieku za sprawą królowej Wiktorii, która w 1871 roku nabyła parę niebieskich persów i rozpoczęła hodowlę w Anglii. 
  • Obecnie persy to doskonała rasa "kanapowa".

 Wygląd

  • długowłosy
  • krępej budowy ciała
  • duży lub średniego wzrostu (waga od 3,5 do 6 kg, zależnie od odmiany i płci)
  • głowa- duża, okrągła, szeroka i masywna, o pełnych policzkach i podbródku oraz wypukłym czole
  • szyja- krótka i gruba
  • oczy-duże, okrągłe, szeroko rozstawione, dość wypukłe
  • kolor tęczówki- uzależniony od umaszczenia - od barwy pomarańczowej do miedzianej, orzechowej, ciemnozielonej, szmaragdowej, niebieskiej lub niebieskozielonej. U odmiany białej częsta róznookość (jedno oko pomarańczowe, drugie niebieskie)
  • uszy- małe, nisko osadzone, skierowane do przodu, z obfitymi pędzelkami włosów wewnątrz
  • nos- mały, krótki, szeroki, tępo zakończony, z profilu powinien tworzyć linię pionową prowadzoną od czoła po brodę. Pożądany jest nos silnie zredukowany (wersja amerykańska), z bardzo wyraźnym stopem, znajdujący się niemal między oczami
  • tułów- mocny, krępy, proporcjonalny, dobrze umięśniony i o mocnym kośćcu
  • grzbiet- prosty
  • pierś- szeroka
  • kończyny- krótkie, grube, mocne
  • łapy- duże, o dużych poduszkach z kępkami włosów między palcami
  • ogon- krótki, bardzo puszysty, skierowany prosto ku ziemi

Szata i umaszczenie

  • podszerstek miękki i gęsty
  • okrywa włosowa długa, pełna, jedwabista, gęsta
  • włosy są napuszone i odstają od ciała
  • wokół szyi kryza
  • na tylnych nogach portki
  • zróżnicowany pod względem długości- krótszy na barkach, głowie i karku, najdłuższe na grzbiecie i brzuchu
  • zimą futro okazalsze niż latem
  • podczas ruchu sierść powinna falować.

Istnieje 149 odmian barwnych rasy:

  • 7 jednokolorowych
  • 10 pododmian barwnych kotów dymnych
  • odmiany szylkretowe (17 pododmian)
  • kameo
  • colourpointy (20 odmian)
  • pręgowane
  • dwukolorowe.

Charakter

  • spokojne
  • zrównoważone
  • łagodne koty
  • lubią ludzi
  • bardzo przywiązują się do całej rodziny
  • pieszczochy
  • nie lubią samotności
  • lubią zabawę
  • zupełnie pozbawione agresji- nie drapią i nie gryzą
  • gości akceptują szybko i bez problemów
  • łatwo przystosowują się do nowych warunków
  • nie mają tendencji niszczycielskich
  • nie są złośliwe
  • łatwo  wybaczają
  • lubią znajdować się w centrum uwagi
  • bywają uparte
  • typowe kanapowce

Pielęgnacja

  • muszą być codziennie szczotkowane (przez około 20 minut)
  • mają tendencje do kołtunienia sierści- nie da się ich rozczesach i koniecznie należy je wycinać bądź golić
  • wskazane jest kąpanie persów w specjalnych szamponach przywracających sierści połysk i jedwabistość
  • konieczna jest urozmaicona dieta- nie tylko dla urody ale i dla kondycji kota
  • wymagają przemywania oczu

Zdrowie

  • miewają kłopoty z oczami - z powodu wielkości i wypukłości rogówki narażone są na urazy mechaniczne oraz infekcje
  • najczęściej występuje wzmożone łzawienie co związane jest z budową anatomiczną pyszczka , która sprzyja zatykaniu się kanalików łzowych.
  • zdarza się głuchota, której wyleczenie jest w zasadzie niemożliwe
  • inną często występującą chorobą wśród persów jest postępujący zanik siatkówki, który może prowadzić do całkowitej ślepoty
  • często cierpią na torbielowatość nerek.

 

Najnowsze aktualności

Biały Diament wśród kotów

Autor: Malwina Kacprzak

Khao Manee to rasa stosunkowo nowa i w Polsce bardzo słabo znana. …

Czytaj dalej

Słodka trucizna, czyli o wpływie czekolady na zdrowie kotów

Autor: Ada Jewdokia

Czekolada – słowo, które potrafi wywołać uśmiech na twarzach wielu osób (w tym mojej). Ta rozpływająca się w ustach, delikatna masa zawiera wiele aminokwasów  wspoma…

Czytaj dalej

Jak kot okazuje miłość?

Autor: Agata Gerwat

Kot jest niezwykłym stworzeniem, zachowawszy swoją dziką część natury dał się udomowić. Nie okazuje uczuć wprost, tak jak na przykład pies i żeby zrozumieć naturę kota oraz jego złożony język, jaki…

Czytaj dalej

Targi dla zwierzaków! - Znajomi znajomych

Autor: Stanisław Szewczyk

29 października serdecznie zapraszamy do …

Czytaj dalej